niedziela, 31 lipca 2016

Budynek - ul. Belwederska 36/38 (A,B,C,D)

Zdjęcia wykonałam w maju 2016 r. Budynek A.
Budynek C.
Budynek A.
Z lewej strony budynek B.
Od lewej budynek B, w głębi budynek C, z prawej budynek A. Daleko w głębi za budynkiem C znajduje się budynek D.
Budynek B, ujęcie od ul. Belwederskiej.
Tabliczka, którą można zobaczyć przy wejściu od ul. Lądowej.
Budynek B, ujęcie od ul. Lądowej.
Budynki mieszkalne osiedla ZUS (Zakład Ubezpieczeń Społecznych) przy ul. Belwederskiej 36/38 A, B (budynkowi poświęcę więcej miejsca przy opisie adresu Lądowa 5/11), C i D. Łączna powierzchnia zabudowy wynosi 3 510 metra kwadratowego. Każdy budynek ma 4 kondygnacje nadziemne.
Przytoczę treść powyżej załączonej przeze mnie tabliczki:
"Osiedle mieszkaniowe wzniesione w latach 1936-1938 w stylu modernistycznym, projektanci:
Wacław Ryttel, Jadwiga i Jerzy Poznańscy.
W latach 1938-1939 mieszkali tu m.in.:
Kazimierz Wierzyński - poeta, prozaik i publicysta, współzałożyciel grupy poetyckiej Skamander,
prof. Jan Zachwatowicz - architekt i wieloletni Generalny Konserwator Zabytków, twórca koncepcji odbudowy warszawskiej Starówki."
W latach 70-tych wykonano na elewacji dodatkową warstwę zewnętrzną w formie nakrapianego tynku cementowego (tzw. baranek).
Wspólnota Mieszkaniowa rozpoczęła działalność w 1998 r. 
W 2014 r. została odtworzona elewacja budynków (wymiana tynków) zgodnie z zaleceniami Stołecznego Konserwatora Zabytków oraz wykonano generalny remont balkonów.
W 2014 r. została wykonana izolacja ścian piwnic wszystkich czterech budynków.

Ciekawostka:
1.W dniu 7 października 1982 r. w mieszkaniu nr 111 przy ul. Belwederskiej 36/38 płk. Mieczysław Roman zastrzelił swoją córkę i zięcia. W więzieniu odsiedział 5 lat. Poniżej cytuję fragment artykułu pt."Strzały na Belwederskiej" Sławomira Cenckiewicza:
"Morderstwo z nienawiści
Pułkownik Mieczysław Roman nie wrócił już do pracy w wywiadzie. W latach 1966–1975 pracował w MON, a w latach 1975–1981 w Ministerstwie Komunikacji jako dyrektor Centralnego Zarządu Lotnictwa Cywilnego. Po wprowadzeniu stanu wojennego przypomniał sobie o nim szef resortu spraw wewnętrznych gen. Kiszczak, który 5 czerwca 1982 roku wyznaczył go na stanowisko zastępcy szefa wojsk MSW. Cztery miesiące później Roman w obecności żony i dwojga wnucząt zastrzelił swoją jedyną córkę – Marię Roman-Bartkowiak (ur. 1951) – lekarza weterynarii w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (Akademii Rolniczej) w Warszawie, i jej męża Janusza Bartkowiaka (ur. 1948) – porucznika LWP pełniącego służbę w Wojskowym Ośrodku Naukowo-Badawczym Służby Weterynaryjnej w Warszawie. O sprawie pisała podziemna „Solidarność".
Następnego dnia podczas przesłuchania w Prokuraturze Wojskowej w Warszawie zabójca tłumaczył, że strzały kierował wyłącznie w stronę zięcia, który tego wieczoru zdecydowanie krytykował go za pracę w „bandyckim resorcie". Opowiadał też o swojej nieskrywanej niechęci do Janusza Bartkowiaka spowodowaną faktem, że „pochodził z rodziny katolickiej i to o znacznych przekonaniach w tej mierze". „Sam był bardzo wierzący i praktykował czynności religijne – ciągnął zabójca. – W związku z tym, iż moja żona była z pochodzenia i obywatelstwa Rosjanką, zaczęły między zięciem a żoną zarysowywać się różnice światopoglądowe, które miały wpływ na nasze codzienne stosunki. Zięć wywierał znaczny wpływ na moją córkę i spowodował, że ona ochrzciła się i zawarli ślub kościelny. Również ich dzieci były ochrzczone". Współpracownik Kiszczaka opisał też moment popełnienia zbrodni, sugerując przy tym działanie w obronie własnej: „Byłem wtedy i jestem obecnie również całkowicie przekonany, iż on chciał mnie uderzyć. [...] Nacisnąłem spust, oddając strzał z tzw. biodra. Nie wiem obecnie, jak to się stało, tzn. czy on zasłonił córkę, czy też ona zasłoniła swym ciałem jego, w każdym razie kula uderzyła moją córkę w piersi. [...] Córka po strzale usunęła się na podłogę, odsłaniając zięcia. [...] Ja nacisnąłem znowu spust i padł drugi strzał. Nie wiem, czy tym strzałem trafiłem zięcia. [...] Wiem również na pewno, że strzeliłem trzeci raz do zięcia [...]. Krzyknąłem chyba do żony, by zadzwoniła po lekarzy celem ratowania córki z telefonu sąsiadów. Sam natomiast zadzwoniłem do płk. Buły – zastępcy szefa WSW, który jest moim znajomym i mieszka w sąsiednim budynku. [...] Chciałem wziąć pistolet i zastrzelić się. Jednakże w tym czasie wbiegli do mieszkania moi sąsiedzi, a to gen. Kaługin i emerytowany pułkownik, którego nie znam z nazwiska"."
Źródło: http://www.historia.uwazamrze.pl/artykul/911165.

piątek, 29 lipca 2016

Kamienica Sz. Steinberga - ul. Belwederska 32

Zdjęcia wykonałam w maju 2016 r. Miłego oglądania :).
Na przezroczystej tablicy pamiątkowej, umieszczonej na elewacji budynku od ul. Belwederskiej, widnieją następujące słowa: 
"Ślady zniszczeń pozostałych w obronie Warszawy we wrześniu 1939 r. i w czasie Powstania Warszawskiego w 1944 r. pozostawiono ku historycznej pamięci.   2.X.2009 r."

A tak wygląda budynek od tyłu, od podwórka.
Tutaj bardzo ładnie widać klatkę schodową.
W większości okolicznych budynków, tak i tu jest ograniczony dostęp do podwórzy przez liczne ogrodzenia i furtki.
W przypadku tego budynku, miło, zaskoczyła mnie ilość roślinności.
Dom Sz. Steinberga powstał w latach 1938-1939 według projektu Józefa Steinberga.
Około 2007 r. na elewacji znajdowała się tabliczka, na której widniało nazwisko jej ostatniego właściciela sprzed wojny - Karola Grohmana. Karol Grohman (zm. 1940 r.) był przedstawicielem łódzkiej rodziny przemysłowców i współzałożycielem Lewiatana, czyli Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów. Jako oficer Wojska Polskiego walczył w 1939 r.
W 1944 r. dom znajdował się pod niemieckim ostrzałem prowadzonym od strony Domu Wedla przy ul. Puławskiej.
Wspólnota Mieszkaniowa działa w budynku od 2004 r.
Właścicielem jest m.in. Skarb Państwa, Agencja Mienia Wojskowego w Warszawie.
Na dole budynku znajdują się obecnie lokale usługowe.

czwartek, 28 lipca 2016

Dom Akademicki UW "Hera" - ul. Belwederska 26/30

Zdjęcia wykonałam w maju 2016 r.
Tabliczka głosi: "UNIWERSYTET WARSZAWSKI".
Ujęcie od ul. Belwederskiej.
Ujęcie od ul. Parkowej.
Pierwotnie Akademik Wyższej Szkoły Nauk Społecznych powstał w latach 1953-1954 według projektu Jerzego Mokrzyńskiego, Wacława Kłyszewskiego i Eugeniusza Wierzbickiego. 
W 2009 r. nastąpiła wymiana stolarki okiennej w całym budynku.
W okresie sierpień-październik 2012 r. został wykonany "remont nawierzchni, murków oporowych i ogrodzeniowych, balustrad, odtworzenie stanu pierwotnego - wejście do obiektu UW Hera." 
W 2012 r. wymieniono instalację wody zimnej, cw i cyrkulacyjnej w części A obiektu UW Hera.
Współcześnie jest to bursa - Dom Akademicki Uniwersytetu Warszawskiego "Hera". Dom Akademicki jest całorocznym obiektem hotelowym, w którym przede wszystkim mieszkają pracownicy UW.
Budynek leży w strefie ochrony konserwatorskiej.

Ciekawostka:
1. Aktualne informacje odnośnie pokoi w Domu Akademickim UW "Hera" - poniżej podaję link:

środa, 27 lipca 2016

Budynek - ul. Promenada 23

Zdjęcia wykonałam w kwietniu 2016 r.
Furtka od ul. Promenada.

Dom powstał około 1938 r.
Wspólnota Mieszkaniowa działa w budynku od 2004 r. 
Obecnie w budynku działa m.in. kilka prywatnych firm.

Ciekawostka:
1. W Uchwale nr 2354/2016 Zarządu Dzielnicy Mokotów Miasta Stołecznego Warszawy z dn. 23 marca 2016 r. można przeczytać o najmie lokalu użytkowego nr 13 w budynku przy ul. Promenada 3.
Lokal nr 13 jest "usytuowany w sutenerze budynku z wejściem poprzez klatkę schodową od strony podwórka; wyposażony jest w instalację elektryczną, wodno-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania oraz wc." Powierzchnia lokalu wynosi 27,20 metra kwadratowego.

wtorek, 26 lipca 2016

Budynek (Zbigniew Herbert) - ul. Promenada 21

Zdjęcia wykonałam w kwietniu 2016 r.



Budynek powstał około 1938 r.
Dom wielorodzinny, dwupiętrowy, zbudowany z cegły.
Ostatnie piętro (poddasze) zostało zdecydowanie rozbudowane (dla porównania można zerknąć na inne domy przy ul. Promenada).

Ciekawostki:
1.Poniżej cytuję treść zawartą na tablicy pamiątkowej, umieszczonej na elewacji budynku od ul. Promenada w 2004 r. (na ostatnim zdjęciu zamieszczonym przeze mnie, widać umiejscowienie tablicy):
" W TYM DOMU
W LATACH 1973-1998
MIESZKAŁ I TWORZYŁ
ZBIGNIEW HERBERT
POETA."

Tablica zaprojektowana przez Baltazara Brukalskiego została ufundowana przez miasto. W uroczystościach uczestniczyła m.in. Katarzyna Herbert (wdowa po poecie).
2. W budynku, w mieszkaniu nr 4 mieści się Fundacja im. Zbigniewa Herberta.
=script> async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js">